غزل سرا

disha — Mon, 23 Jun 2008 17:49:18 GMT

بازهم سلام و بازهم با تاخیر. این هم از غزل آخرم تفدیم به شما.

به نام نامی دریا به رنگ چشـــمانت

دوباره آمده شاعر به جنگ چشمانت

دوباره آمده تـــا شیشه غرورش را

به انتحار بکوبد به سنگ چشمانت

که جنگ حادثه ای تلخ و خانمانسوز است

علی الخصوص اگـــر دشمنت پری باشد

صریحتر بنویسم شکست تو حتمی است

اگــر ســـــلاح حریف تو دلبری باشـــد

زنی که خنده اش ازجنس گندم و پرهیز

و شـــــرجی تن او ناب بندری بـــاشد

زنی که دین و دلت را به سخره می گیرد

به یک نگاه که کوتاه و سرسری باشد

چه می کنی اگرآن چشمهای حادثه ساز

دو چشم قهوه ای و هیز دختری بــاشد

کـــه عادتش شده اینکه میان آقایـــان

همیشه دربدر" case " بهتری بـــاشد

خدا کند که ...نه نفرین نمی کنم شاید

برای ختم غـــــــزل راه بهتری بـــاشد

که من برای تو یک جنگ و صلح بنویسم

ویک تـــرانه به سبک قشنگ چشمانت

صـــریحتر بنویســــم بیا و مســـتم کن

به جای هرچه شراب ازشرنگ چشمانت

صریحتر... نه ببین صاف وساده می گویم

دلــــم برای تو تنگ است تنگ چشمانت

باز هم سلام.اين هم از آخرين غزل

disha — Thu, 27 Mar 2008 15:34:18 GMT

همين كه خورد گره دستهاي تو با مرگ

دوباره زندگيم بي تو شد ســــراپا مرگ

دوباره بچه شدم بچه اي كه پر شده بود

تمام دفـــترش از مشــــق آب بابا مرگ

بيا كه بي تو در اين شهر هيچ كس نگرفت

سراغي از من تنها و خسته حتي مرگ

□

مرا به مستي يك بزم مرده دعوت كن

ولــي بريز برايم به جـــاي ودكا مرگ

بريز تا بخـــورم زودتر به ســـنگ اجل

كه تا به هم برساند دوباره ما را مرگ

سلام.با يك غزل آمده ام به اميد نظرات گرانبهايتان.

disha — Thu, 27 Mar 2008 15:22:18 GMT

یک گلوله سهم تو، یک گلوله سهم من

ساعتی نمانده تا لحظه یکی شدن

چشمهات را ببند وبه مرگ فکر کن

بعد از تمامی خاطرات دل بکن

من تو را نشانه و تو مرا هدف بگیر

گوش کن شماره که پنج شد مرا بزن

یک، بخند نازنین، دو، دوباره شك نكن

سه، چهار، پنج ،آه يك نبرد تن به تن

بيت بعد را سكوت مي نويسم و سياه

بيت بعد را كه خون لخته مي زند كفن.......

قاب خالی

disha — Fri, 01 Sep 2006 16:15:18 GMT

سلام. دوباره با غزل آمده ام ومشتاق

شنیدن نظرات شما.

یک پنجره .یک مرد .یک گلدان خالی

مرگ اناری سرخ در ظرفی سفالی

اینها همه در انتظارت می سپارند

این روزها را در کمال خوش خیالی

اینجا برای بی تو ماندن گریه خوب است

اما گرفته چشمها را خشک سالی

از دوری گنجشکها دیگر مترسک

خود رفته دنبال نشا و کشت شالی

از دوری تصویر تو دق کرد و پوسید

در کنج دیوار دلم یک قاب خالی

تا تاس اقبالم به نام تو بیافتد

گم میشوم در یک فضای احتمالی

دیگر غزلهای مرا خواننده ای نیست

گویا خیالت پر زده از این حوالی

چشمهای تو

disha — Fri, 04 Aug 2006 16:15:18 GMT

اگر تن می دهم هر شب به نیش چشمهای تو

دلم جا مانده شاید باز پیش چشمهای تو

جزیره جای ماندن نیست این را خوب می دانم

ولی قصد سفر دارم به کیش چشمهای تو

به یاد تو می اندازد مرا این وسعت آبی

گمانم هست دریا قوم و خویش چشمها ی تو

بیا سرشار ایمان کن مرا با یک نگاهت که

اذان سر می دهم در گرگ و میش چشمهای تو

نه ترسا می شوم یکشنبه ها تا می زند ضربه

به ناقوس نگاهت آن کشیش چشمهای تو

گره افتاده در بازی و کاری بر نمی آید

نه از سرباز شعر من نه کیش چشمهای تو

disha — Thu, 13 Jul 2006 18:16:18 GMT

سلام.دوباره با غزل امده ام و این بار هم به امید شنیدن نظرات شما.

دلم برای چشمهای آبی تو لک زده

اگرچه شوق دیدن تو در دلم کپک زده

دوباره نیش میزند مداد دفتر مرا

گمان کنم که چشم تو دوباره نی لبک زده

نگاه خسته من از گذشت انتظار

که با چماق رفتنش کسی مرا کتک زده

دلم گرفته از همه بیا رهاییم بده

از ابن کلاغ مردم نقاب شاپرک زده

عجیب عاشقت شدم ولی تو باورت نشد

که یک نفر به خاطرت به زخم خود نمک زده

چقدر ساده ام هنوز باورم نمی شود

که در کمال سادگی کسی به من کلک زده

کسی که داغ رفتنش هنوز مانده در دلم ...

disha — Wed, 12 Jul 2006 17:55:59 GMT

سلام . مدتی است غزل از من دوری می کند.فعلا یک رباعی برایتان دارم.

یک حادثه محال لذت بخش است

پرواز بدون بال لذت بخش است

بر خیز و بیا سرزده که دیدن تو

بعد از سه چهار سال لذت بخش است

disha — Sat, 01 Jul 2006 09:06:18 GMT

قلیان دوباره چاق شد و چای دم گرفت

اما تو باز رفتی و بی تو دلم گرفت

نفرین به چشمهای قشنگی که بی خیال

خندید و حرفهای مرا دست کم گرفت

باور نمی کنم که فقط یک نگاه تو

اینگونه اختیار مرا از خودم گرفت

او در ازای هیچ دلی که به من نداد

از دست من هر آنچه که دل داشتم گرفت

بعد از تو شعر های من از جنس ماتم اند

بعد از تو زندگانی من رنگ غم گرفت

رفتی و چای یخ زد و خاموش شد ذغال

قلیان دو سیب بود ولی طعم سم گرفت

........................................................

disha — Wed, 28 Jun 2006 15:43:43 GMT

بین منو تو مسیر بسیاری نیست با این همه هیچ شانس دیداری نیست

دستان مرا بگیر در دست خودت یک لحظه خیال کن که دیواری نیست

...................................

لبخند تو گل را به شکفتن واداشت لالایی تو مرا به خفتن واداشت

من شعر بلد نبودم اما آن شب چشم تو مرا به شعر گفتن واداشت

.................................

نحیب و سر به زیر و ساده بودی ولی از چشم من افتاده بودی

برو در چشمهایت عکس مردی است که قبل از من به او دل داده بودی

................................

سوالی در نگاهش نقش بسته که از دست که قلب تو شکسته

نمی داند که تقصیر خودش بود زنی که روبروی من نشسته

...................................

disha — Sun, 16 Apr 2006 10:07:18 GMT

از آن زمان که دلت دست این و آن افتاد

ستاره ام که تو باشی از آسمان افتاد

ستاره مرد غزل زنده شد و من شاعر

سه اتفاق بزرگی که همزمان افتاد

تو بی خیال من و شعر بودی و غم تو

شبیه یک خوره هر شب مرا به جان افتاد

نه اینکه آش دهانسوز بود عشق تو نه

نخوردم آش تو یخ کردو از دهان افتاد

عجب تقارن نحسی که بعد رقتن تو

بهار شاعریم نیز در خزان افتاد

ستاره دست غزل را گرفت و با خود برد

و مرد خسته شد و بی تو از توان افتاد

غم نبود تو و داغ ژر گشودن شعر

دوباره راه تهمتن به هفت خوان افتاد